İSTANBUL (KFK Ajans) - Türkiye Today tarafından yayımlanan yazıda, İstanbul'un Fatih ilçesindeki dördüncü yüzyıldan kalma Valens Kemeri yakınlarında geleneksel yöntemlerle pişirilen keçi haşlamanın kentin bin yılı aşkın beslenme ve diplomasi tarihindeki izleri ele alındı. Yaklaşık 1400 yıldır ayakta duran kemerin 300 metre kuzeyindeki bir dükkanda marine edilmeden ve ilave baharat katılmadan doğrudan kaynatılarak hazırlanan keçi eti, ezilmiş sarımsak ve kuru biber ile servis ediliyor.
- Fatih'te Valens Kemeri'nin yaklaşık 300 metre kuzeyinde geleneksel yöntemle hazırlanan keçi haşlama sunuluyor.
- Osmanlı döneminde koyun eti celepkeşan teşkilatıyla yönetilirken keçi eti devlet tedarik zinciri dışında tutuldu.
- 968 yılında Konstantinopolis'e gelen Kremona Piskoposu Liutprand kendisine sunulan sarımsaklı oğlak etini diplomatik hakaret saymıştı.
Haşlama suyunda oluşan sarı yağ tabakası ve yoğun kıvamıyla masaya gelen keçi etinde sarımsak, yemeğin tüketimini mümkün kılan temel bir unsur olarak kullanılıyor. Usta tarafından herhangi bir yapay yumuşatma işlemine tabi tutulmadan sunulan bu sade yemek, hayvanın kendine has baskın kokusunu ve dokusunu doğrudan muhafaza ediyor.
Osmanlı Döneminde Et Tedariki ve Keçi
Osmanlı İmparatorluğu döneminde başkentin et gereksinimi ağırlıklı olarak koyun eti üzerinden karşılandı ve bu süreç celepkeşan teşkilatı aracılığıyla yürütüldü. Sözleşmeli tüccarlar yüz binlerce koyunu Balkanlar ve Orta Anadolu'dan yürüyerek kente taşırken, Cihanbeyli gibi aşiretlere de başkentin et arzını kesintisiz sürdürmeleri karşılığında otlatma imtiyazı ve vergi muafiyeti sağlandı.
Sarayın, askeri birliklerin ve şehir halkının üzerinde uzlaştığı temel gıda koyun eti olurken keçi eti merkezi bir tedarik ağına dahil edilmedi. Geç Osmanlı kaynaklarında keçi etinin kayıtlara çoğunlukla sığır ve domuz etiyle beraber Hristiyan nüfusun tükettiği resmi denetim dışı bir ürün olarak geçtiği görülüyor.
Diplomatik Arka Plan ve Değerlendirme
Keçi etinin Bizans kaynaklarındaki geçmişi incelendiğinde, hekim Anthimus'un altıncı yüzyıla ait beslenme risalesinde koyun ve kuzu etiyle birlikte genel çerçevede anıldığı kaydediliyor. Keçi etine dair en belirgin diplomatik kayıt ise Haziran 968'de Kutsal Roma İmparatoru I. Otto adına bir evlilik ittifakı yürütmek üzere Konstantinopolis'e gelen Kremona Piskoposu Liutprand'ın sefareti sırasında ortaya çıktı.
Bizans sarayında imparatordan 15 sıra uzağa oturtulan Liutprand, fermente balık sosu garum ve çam reçineli şarabın yanı sıra bizzat imparatorun masasından gönderilen sarımsak, soğan ve pırasa dolgulu oğlak ikramını ağır bir hakaret olarak değerlendirdi. O dönem sarayın ve yerel halkın tükettiği standart menünün bir parçası olan bu ikram, elçinin kendi diplomatik raporlarına sarayın kasıtlı bir aşağılaması olarak yansıtıldı.


💬 Yorumlar 0
✍️ Bir Yorum Bırakın